کمانچه آذری

کمانچه آذری از خانواده کمانچه است. کمانچه یکی از سازهای موسیقی است که علاوه بر شکم، دسته و سر، در انتهای پایینی ساز، پایه‌ای دارد که روی زمین یا زانوی نوازنده قرار می‌گیرد. این ساز در ایران، جمهوری آذربایجان و دیگر کشورهای منطقه نیز نواخته می شود. از نظر شکل ظاهری، کمانچه آذری و ایرانی تفاوت چندانی با هم ندارند، ولی صدای آن ها تا حدودی باهم متفاوت است. این تفاوت به دلیل نوع سیم، استیل گرفتن ساز، پوست رویه و نحوه کوک آن ها ناشی می شود.

صدای کمانچه ایرانی به گونه ای است که با سازبندی ارکسترهای ایرانی کاملا سازگار است، یعنی صدای ملایمی دارد، اما کمانچه آذری بدلیل ترکیب ارکسترهای آذربایجانی، با صدای تیز و صاف سازگار است (قطعاتی که در موسیقی آذربایجانی اجرا میشوند علاوه بر ملاحت، سرعت عمل نیز نیاز دارد ولی در موسیقی ایرانی بیشتر روی ملاحت کار شده است).

متریال ساز

در گذشته از سیم های ابریشمی استفاده می شد، اما در طی زمان سیم های استاندارد فلزی رواج یافت. کمانچه با آرشه مخصوص ساخته شده از موهای اسب نواخته می شود. به طور طبیعی موها از بین می روند و نوازنده می تواند آنها را مطابق صدای دلخواه خود بکشد – نرم تر یا تیزتر.

کاسه کمانچه معمولاً از توت یا گردو تهیه می شود و پوسته آن از پوست ماهی ساخته می شود.

تفاوت های کمانچه فارسی و آذری:

اصلی ترین تفاوت های کمانچه فارسی و آذربایجانی عبارتند از:

  • طول دسته این ساز در نوع آذری 3-5 سانتی متر کوتاه تر است.
  • شکل کاسه و چوب های مورد استفاده: در حالیکه در کمانچه ایرانی همیشه از گردو استفاده می کنند، در کمانچه آذری از توت نیز استفاده می شود.
  • به شکل سنتی، کمانچه آذری بصورت یک تکه از چوب ساخته می شود و تا زمانی که به شکل کاسه ساز دربیاید، تراش داده می شود. اما کمانچه فارسی مثل عود از تکه های نواری چوب ساخته شده است.

کمانچه آذربایجان سازی شگفت انگیز است و برزگترین نوازنده این ساز، استاد هابیل علی اف است که قطعه زیر از هنرنمایی ایشان است.

هیچ محصولی یافت نشد.